Edytor
Dwa widoki (przycisk na górze albo Widok):
- Edytor — jak w Wordzie: widzisz pogrubienia i kursywę, znaczniki Markdown są ukryte.
- Źródło — widać czysty Markdown (
**pogrubienie**,*kursywa*).
Formatowanie: pasek nad tekstem albo skróty Ctrl+B (pogrubienie), Ctrl+I (kursywa). Przekreślenie — przycisk S na pasku.
- Przypis (
Ctrl+Alt+F, Edycja ▸ Wstaw przypis) — wstawia[^1]w miejscu kursora i[^1]:na końcu sceny, gdzie wpisujesz treść przypisu. W eksporcie: DOCX — prawdziwe przypisy Worda, PDF — na końcu rozdziału, EPUB — przypisy z odsyłaczami. - Komentarz (
Ctrl+Shift+K) — tekst%% tak %%widzisz tylko ty; nie liczy się do słów i nie trafia do eksportu. - Przerwa w scenie (
Ctrl+Enter) — separator***. - Powiększenie —
Ctrl+ kółko myszy. - Tryb skupienia (
Ctrl+Shift+F) — tylko tekst;Escwychodzi. - Maszyna do pisania — bieżąca linia zostaje na środku ekranu (Ustawienia ▸ Pisanie).
- Pisownia — błędy podkreślone na czerwono (słownik Hunspella dla języka projektu).
- Powtórzenia — słowa (od 5 liter) powtórzone w odległości do 30 słów mają bursztynowe tło; najczęstsze słowa sceny widać w inspektorze. Wyłącznik: Ustawienia ▸ Kolorowanie.
- Styl — wskazówki bez AI, według języka projektu: zdania dłuższe niż 35 słów, słowa-wata („naprawdę”, „po prostu”…), przysłówki (po angielsku -ly, po hiszpańsku i portugalsku -mente, po francusku -ment), strona bierna. Delikatne niebieskie tło w tekście, lista w inspektorze (klik przenosi do miejsca). Wyłącznik: Ustawienia ▸ Kolorowanie. To podpowiedzi, nie wyroki. Najedź myszą na podświetlone słowo — dymek powie, o co chodzi (tak samo przy powtórzeniach i literówkach).